ஆடி அமாவாசை

இந்துக்கள் ஒரு வருடத்தை இரண்டு காலமாக பிரித்துள்ளனர். அதில் தை முதல் ஆனி மாதம் வரைபகல் காலம். இதை “உத்தராயண காலம்” என்றும், ஆடி முதல் மார்கழி வரை இரவு காலம். இதை“தட்சணாயன காலம்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

புராணப்படி உத்தராயண காலம் என்பது தேவர்களின் பகல் நேரம். தட்சணாயன காலம் எனப்படும், அதாவது இரவு காலத்தில்தேவர்கள் உறங்குவதாகவும், இதனால்தான் நரகாசுரன், மஹிஷாசுரன் போன்ற அசுரர்களின் அட்டகாசம் அதிகமானதாகவும் அவர்களை தேவர்களால் எதுவும் செய்ய முடியாமல்அவதிப்பட்டார்கள் எனவும், 

இதனால்தான் இந்த மாதங்களில்அம்மனும், கிருஷ்ணரும் தேவர்களை காப்பாற்ற அவதாரம் எடுத்துவந்ததாக புராணம் சொல்கிறது.  துஷ்டசக்திகளின் அட்டகாசத்தால் பூலோகவாசிகளுக்கு பிரச்னை உருவாகும் என்பதால்தான் ஆடிமாதம் பித்ருக்கள் மற்றும் முன்னோர்களுக்கு உகந்த மாதமாக அமைத்து அவர்களின் குடும்பத்தை துஷ்டசக்திகளிடம் இருந்துகாக்க அவர்களை பூலோகத்திற்கு அனுப்பி வைப்பதாக கருடபுராணம் சொல்கிறது.

சூரியனை பிதுர்காரகன் அதாவது தந்தையின் நிலை, தந்தை வழிமுன்னோர்களை அறிவது, என்றும் சந்திரனை மாதுர்காரகன் அதாவது தாயின் நிலை, மற்றும் தாய் வழி முன்னோர்களைஅறிவது என்றும் ஜோதிட சாஸ்திரம் கூறுகிறது. சூரியனும்சந்திரனும் ஒரே பாதையில் பூமிக்கு நேராக வரும் போது அமாவாசை உருவாகிறது. அமாவாசையில் முன்னோர்களை வணங்கினால் நன்மை ஏற்படும். அதிலும் ஆடி அமாவாசைக்கு தனி சிறப்பு உண்டு. ஒரு குடும்பத்தை சார்ந்த இறந்து போன முன்னோர்கள், தம் குடும்பத்தினரின் வம்சம் செழிக்க அருள்தரட்டும் என்ற எண்ணத்தில் இறைவன், ஆடி மாதத்தில் முன்னோர்களின் ஆத்மாக்களை பூமிக்குஅனுப்பி வைக்கிறார் என்கிறது புராணம்.

இறந்தவர்களின் ஆத்மா மகிழ்ச்சியுடன் தன் வம்சத்தினரை காணப்போகிறோம் என்ற ஆவலோடுவருவார்கள். அந்த நேரத்தில் நாம் அவர்களை வணங்கினால் நமது வம்சத்திற்கே எந்த தீங்கும்ஏற்படாது. திருமண தடை, குழந்தை பாக்கியம் இல்லாத நிலை, நோய், வறுமை போன்றவற்றுக்குமுக்கிய காரணமாக இருப்பது முன்னோர்களை வணங்காமல் இருப்பதே என்கிறது கருட புராணம்.

எப்போதோஇறந்துபோனநம்முன்னோர்களின்ஆத்மா, இன்றுவரை வேறு பிறவி 
எடுக்காமல் ஆவியாகவாசுற்றிக்கொண்டிருப்பார்கள்? என்கிற கேள்வி எழலாம்.

நாம் ஆடி அமாவாசை போன்ற முன்னோர்களுக்கு உகந்த புனித காலங்களில் தர்பணம் செய்யும்போது தரப்படுகிற பிண்டமும், பசுவுக்கு வழங்குகிற கீரையும், அன்னதானம் போன்றவையும் சிலகாலங்களுக்கு முன்பு இறந்த ஆத்மாக்களையும் சென்று அடைகிறது. அத்துடன் எத்தனையோ பலஆண்டுகளுக்கு முன் இறந்து போன நம் முன்னோர்கள், இன்றைய காலத்தில் வேறு எங்கோ பிறந்துஇருந்தாலும் அவர்களுக்கு கிடைக்கிற உணவு, அவர்கள் சாப்பிடுகிற உணவு, நாம் புனித காலங்களில்தர்பணம் செய்த பலனால் கிடைக்கிறது. அதனால் அவர்கள் பசி கொடுமையில்லாமல் வாழ்வார்கள்.

அதாவது இன்னும் சுருக்கமாகச் சொன்னால், நமக்கு வறுமை நிலை இல்லாமல் பசிக்கொடுமை இன்றி சரியான நேரத்தில் உணவு கிடைக்கிறது என்றால் அதற்கு காரணம், நம் வம்சத்தினர், எங்கோ முறையாக தர்பணம் செய்து வருவதால்தான் என்பதை கருட புராணம் விளக்கி சொல்கிறது. அதனால் தவறாமல் ஆடி அமாவாசை போன்ற முன்னோர்களுக்கு உகந்த காலங்களில் அவர்களைவணங்க வேண்டும் என்பதை மறக்கக் கூடாது.

நம் முன்னோர்கள் ஆத்ம ரூபமாக அவர்களுக்குரிய புனித காலங்களில் நம் வீடு தேடி வரும் போது,முறைப்படி தர்பணம் போன்ற பித்ரு வழிபாடு செய்யப்படாத வீடாக அது இருந்தால், “தமக்கு தன்வம்சத்தினர் தரும் மரியாதை இதுதானா?” என்று மனம் வருந்தி திரும்பி விடுவார்கள். அதனால்அப்படிப்பட்ட குடும்பங்களில் திருமண தடை, குழந்தை பாக்கியம் இல்லாத நிலை போன்றவைநேருகிறது. ஆடி அமாவாசை தினத்தில்தான் நமது முன் ஜென்மபாவங்கள் விலகுவதாககூறப்படுகிறது.

பித்ருபூஜைக்கு மிக பெரிய செலவு என்பதெல்லாம் இல்லை. காய்கறிகளை தானம் தர வேண்டும்.அதில் முக்கியமாக பூசணிக்காயை தானம் செய்தே ஆக வேண்டும். அப்படி செய்வதால் துஷ்டசக்திகள் விலகும். தடைப்பட்ட சுபகாரியங்கள் நடை பெற வழி பிறக்கும். பூசணிக்காய்குள் அசுரன் இருப்பதால் பூசணிக்காயை தானம் செய்யும் போது அசுரன் நம்மை விட்டு விலகுவதாக ஐதீகம். அதுவும் ஆடி அமாவாசை அன்று இவ்வாறு பூஜையில் தானம் செய்வது விசேஷம்.

இயற்கை மரணம் இல்லாமல் ஏதாவது ஒரு துர்மரணத்தால் எவரேனும் இறந்து போய் இருந்தால், அந்த ஆத்மா இறைவனடி சேராமல் அவதிப்படும், அல்லாடும். முறைப்படி வழிபாடு செய்து தம் ஆத்மாவை இறைவனடி சேர வைக்காத தன் குடும்பத்தினர் மீது கோபம் கொண்டு தீங்கு செய்ய கூடதுணிந்து விடும். அதனால் அப்பேர்பட்ட ஆத்மாக்களை சாந்தப்படுத்தி இறைவனடி சேர வைக்க, ஆடிஅமாவாசை அன்று தர்பணம் செய்தால் அந்த ஆத்மா சாந்தியாகும். ஸ்ரீமன் நாராயணனே அந்தஆத்மாவை சாந்தப்படுத்தி உதவி செய்வதாக கருடபுராணத்தில் இருக்கிறது.

கோயிலில் தர்பணம் மற்றும் பித்ரு வழிபாடு முடித்த பிறகு வீட்டிற்கு திரும்பி வந்து அவர்களின் படங்கள் இருந்தால் அதற்கு துளசிமாலையோ அல்லது துளசிஇலையோ சமர்ப்பிக்க வேண்டும். துளசிவாசம் பெருமாளை சந்தோஷப்படுத்தும். இதனால் அந்த பித்ருக்களுக்கு விஷ்ணு பகவானின்பரிபூரண ஆசி கிடைக்கும். முன்னோர்கள் விஷ்ணுவின் ஆசி பெற்ற மகிழ்ச்சியில் தமதுவம்சத்தினரையும் மனமார வாழ்த்துவார்கள்.

முன்னோர்களுக்கு பிடித்த உணவை படைத்து வணங்க வேண்டும். அந்த உணவை காக்கைக்குவைத்த பிறகே நாம் சாப்பிட வேண்டும். முதியவர்களுக்கு உணவு தானம் செய்வது நல்லது. அப்படிசெய்வதாலும் முன்னோர்களின் ஆத்மா சாந்தியாகும்.

முன்னோர்களின் மனவருத்தத்தை அடைந்த குடும்பத்தை இறைவனாலும் காப்பாற்ற முடியாதுஎன்கிறது சாஸ்திரம். அதனால்தான் பகீரதன் பெறும் முயற்சி எடுத்து கங்கையை பூமிக்குவரவழைத்து தம் முன்னோர்களை சாந்தப்படுத்தினான். நாமும் நம்மால் இயன்ற எளிய தர்பணம்செய்து முன்னோர்களின் அருளாசி பெற்று சிறப்பை பெறுவோம்.

கூத்தாண்டவர் - கூவாகம் - அரவான்

அரவான் கூத்தாண்டவர் வழிபாட்டு மரபின் முக்கியக் கடவுளாக உள்ளார். ”கூத்தாண்டவர்” என்பது இந்த வழிபாட்டு மரபில் அரவானுக்கு வழங்கப்படும் பொதுவான பெயர். திரௌபதி வழிபாட்டு மரபிலும் இவர் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறார். இந்த இரண்டு வழிபாட்டு மரபுகளும் தென்னிந்தியாவில் அரவானைக் கிராம தெய்வமாக வழிபடும் பகுதிகளிலிருந்து தோன்றியவை. அரவான், அலி என்று அழைக்கப்படும் திருநங்கைகள் (இவர்கள் தென்னிந்தியாவில் அரவாணி என்றும், தெற்கு ஆசியா முழுவதும் ஹிஜிரா என்றும் அறியப்படுகின்றனர்) சமூகத்தின் காவல் தெய்வமுமாவார்.

மகாபாரதக் காப்பியத்தின் முக்கியக் கருப்பொருளான, 18 நாட்கள் நடைபெற்ற குருட்சேத்திரப் போரில் (மகாபாரதப் போர்) அரவான் வீரமரணம் அடைவதாக மகாபாரதம் சித்தரிக்கிறது. போரில் பாண்டவர்கள் வெற்றி பெறுவதற்குக் காளி அருள் வழங்க வேண்டும் என்பதற்காக அரவான் தன்னையே பலி கொடுத்ததைச் சிறப்பிக்கும் மரபும் தென்னிந்திய சமூகத்தில் உள்ளது.

தன்னையே பலி கொடுத்ததற்காகக் கிருஷ்ணர் அரவானுக்கு வழங்கிய மூன்று வரங்களில் ஒன்றே கூத்தாண்டவர் வழிபாட்டு மரபின் மையமாக உள்ளது. அரவான், தான் இறப்பதற்கு முன்பு திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டார். மோகினி என்ற பெண் வடிவமாக மாறி கிருஷ்ணர் அரவானின் வேண்டுதலை நிறைவேற்றினார். இந்த நிகழ்வு, தமிழ்நாட்டில் உள்ள கூவாகம் என்ற இடத்தில் 18 நாள் திருவிழாவில் நினைவுகூரப்படுகிறது. இதில் முதலில் அரவானை திருநங்கைகளுக்கும் அந்த ஊரைச் சேர்ந்த அவருக்கு நேர்ந்துவிடப்பட்ட ஆண்களுக்கும் திருமணம் செய்து வைக்கின்றனர். அடுத்து அரவான் பலியிடல் நிகழ்த்தப்பட்டபின்னர் அவர்கள் விதவைக் கோலம் கொள்கின்றனர்.

தனது வெட்டுண்ட தலையில் உள்ள கண்களின் மூலம் மகாபாரதப் போர் முழுவதையும் பார்ப்பதற்குக் கிருஷ்ணர் அரவானுக்கு வழங்கிய மற்றொரு வரத்தைத் திரௌபதி வழிபாட்டு மரபு மையமாகக் கொண்டுள்ளது. மற்றொரு 18 நாள் திருவிழாவில், மகாபாரதப் போரைச் சித்தரிக்கும் சடங்குகளைப் பார்க்கும் வண்ணம் அரவானின் தலை கம்பத்தின் மேல் உயர்த்தி வைக்கப்படும். அலங்காரம் செய்த அரவானின் தலையே திரௌபதி கோவில்களிலுள்ள பொதுவான கடவுள் உருவமாகும். பெரும்பாலும் இந்தத் தலைகள் எளிதில் தூக்கிச் செல்லக்கூடிய வகையில் மரத்தால் செய்யப்பட்டவையாக இருக்கும். சிலநேரங்களில் கோவில் வளாகத்தில் இந்தத் தலைக்கு என்று சிறு கோவில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் அல்லது தீய சக்திகளிலிருந்து பாதுகாக்கும் காவலாகக் கோவில் கூரைகளின் மூலையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். தன் வெட்டுண்ட தலையின் உருவமாகவே அரவான் வணங்கப்படுகிறார். அவர் தீராத நோய்களைக் குணப்படுத்துவதாகவும் குழந்தையில்லாத பெண்களுக்குக் குழந்தைப்பேறு அளிப்பதாகவும் நம்பப்படுகிறது.

அரவான் இந்தோனேசியாவிலும் அறியப்படுகிறார் (இங்கு அவரது பெயர் Irawan என்று எழுத்துக்கூட்டப்படுகிறது). சாவகப் பகுதியின் முக்கிய தீவுகளில் உள்ள அரவானுக்கென்று தனிப்பட்ட மரபுகள் கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக இவற்றில் நாகருடன் அரவானுக்கு தொடர்பு இல்லை. மேலும் சில சாவக மரபுகளில் அரவானும் கிருஷ்ணரின் மகளாகிய திதிசரியும் திருமணம் செய்துகொள்வதாகவும், தவறாக அடையாளம் காணப்படுவதால் அரவானுக்கு மரணம் நேர்வதாகவும் கருதப்படுகிறது. இந்தக் கதைகள் சாவகத்தின் பாரம்பரிய நாடகக்கலைகளான நிழல்-பொம்மலாட்ட (குறிப்பாக வையாங்க் குளிட் என்ற நிழல்-பொம்மலாட்ட) முறையில் சொல்லப்படுகின்றன.

உலகத்திலேயே நூறு அண்ணன்மாரைப் பெற்ற பாக்கியவதி யார்?

            

உலகத்திலேயே நூறு அண்ணன்மாரைப் பெற்ற பாக்கியவதி துச்சளை,  துரியோதனன், துச்சாதனன், யுயத்சு, துச்சகன், துச்சலன், துர்முகன், விளிஞ்சதி, விகர்ணன், சலசந்தன், சுலோசனன், விந்தன், அதுவிந்தன், துர்த்தருஷன், சுவாகு, துர்ப்பிரதருஷணன், துர்மருஷ்ணன், துருமுகன், துர்க்கருணன், கர்ணன் (துரியோதனாதிகளில் ஒருவனுக்கும் இப்பெயர் உண்டு), சித்திரன், உபசித்திரன், சித்திராக்கன், சாரு, சித்ராங்கதன், துர்மதன், துர்பிரகாஷன், விவித்சு, விகடன், சமன், ஊர்ணநாபன், பத்மநாபன், நந்தன், உபநந்தன், சேனாதிபதி, சுடேணன், கண்டோதரன், மகோதரன், சித்ரவாகு, சித்ரவர்மா, சுவர்மா, துருவிரோசனன், அயோவாகு, மஹாவாகு, சித்திரசாயன், சுகுண்டலன், வீமவேகன், வீமபாலன், பாலகன், வீமவிக்ரமன், உக்ராயுதன்... இப்படி 50 பேருக்கு பெயர் சூட்டப்பட்டது. அடுத்து பிறந்த 50 குழந்தைகளுக்கு வீமசரன், கனகாயு, திருஷாயுதன், திருஷவர்மா, திருஷகத்ரன், சோமகீர்த்தி, அநூதரன், சராசந்தன், திருஷசந்தன், சத்தியகந்தன், சுகச்சிரவாகு, உக்ரச்சிரவா, உக்ரசேனன், சேனானி, மகமூர்த்தி, அபராஜிதன், பண்டிதகன், விசாலாக்ஷன், துராதரன், திருஷகத்தன், சுகத்தன், வாதவேகன், சுவர்ச்சசன், ஆதித்யகேது, வெகுவாதி, நாகத்தன், அநுயாயி, நிஷல்கி, கவசி, தண்டி, தண்டதரன், தனுக்கிரகன், உக்கிரன், பீமரதன், வீரன், வீரவாகு, அலோலுபன், அபயன், ரவுத்ரகம்மன், திருஷரதன், அநாதிருஷ்யன், குண்டபேதன், விராவி, தீர்க்கலோசனன், தீர்க்கவாகு, மகாவாகு, வியுகுடாகு, கனகரங்கதன், குண்டசித்து, சித்திரகன்

கௌரவர்கள் நூறு பேர்... அவர்களின் பெயர்கள்

கௌரவர்கள் கதைக்குள் செல்லும் முன்...

மகாபாரதம் என்னும் தீஞ்சுவை இதிகாசத்தை இயற்றியவர் வியாசர். ஒரு கதாசிரியர், தன்னையும் ஒரு பாத்திரமாக இந்த காவியத்தில் இணைத்துக் கொண்ட பெருமை பெற்றது. ஆம்... மகாபாரதத்தின் முக்கியஸ்தர்களான பாண்டுவும், திருதராஷ்டிரனும், விதுரனும் இவருக்குப் பிறந்தவர்களே. தேவமொழி என வர்ணிக்கப்படும் சமஸ்கிருதத்தில், ஒரு லட்சத்து 20 ஆயிரம் ஸ்லோகங்களை கொண்ட இக்காப்பியத்தை, தமிழில் மொழி பெயர்த்தவர்களில் முக்கியமானவர் வில்லிப்புத்தூரார். பெயர் தான் வில்லிப்புத்தூராரே தவிர, இவரது ஊர் விழுப்புரம் மாவட்டம் திரு முனைப்பாடி அருகிலுள்ள சனியூர் ஆகும். இவரது தந்தை பழுத்த வைணவர். அவர் பெரியாழ்வார் மீது கொண்ட பற்றினால், ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூரில் வசித்த அவரது பெயரை தன் மகனுக்கு சூட்டினார். வில்லிப்புத்தூராரோ சிவனையும் ஆராதித்து வந்தார். வியாசர் எழுதிய 18 பருவங்களை 10 பருவங்களாகச் சுருக்கி 4351 பாடல்களுடன் மகாபாரதத்தை எழுதி முடித்தார். மகாபாரதத்தில் பகவான் கிருஷ்ணன் கீதையைப் போதித்து, வாழ்க்கையின் யதார்த்த நிலையைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளதால், இதை ஐந்தாவது வேதம் என்றும் சொல்லுவர். ரிக், யஜூர், சாம, அதர்வண வேதங்களை படித்தவர்கள் கூட புரிந்து கொள்ளுவது கடினம். ஆனால், மகாபாரதம் பாமரனும் படித்து புரிந்து கொள்ளக்கூடியது. சூதாட்டத்தின் கொடுமையை விளக்கக்கூடியது. இந்த வேதத்தைப் படித்தவர்கள் பிறப்பற்ற நிலையை அடைவர் என்பது உறுதி.

கௌரவர்கள் நூறு பேர்... அவர்களின் பெயர்கள்

1 துரியோதனன் 

2 துச்சாதனன் 

3 துசாகன் 

4 ஜலகந்தன்

5 சமன் 

6 சகன் 

7 விந்தன் 

8 அனுவிந்தன் 

9 துர்தர்சனன் 

10 சுபாகு 

11 துஷ்பிரதர்ஷனன் 

12 துர்மர்ஷனன் 

13 துர்முகன் 

14 துஷ்கரன் 

15 காஞ்சநத்வாஜா 

16 விகர்ணன் 

17 சலன் 

18 சத்வன் 

19 சுலோசனன் 

20 சித்ரன் 

21 உபசித்ரன் 

22 சித்ராட்சதன் 

23 சாருசித்ரன் 

24 சரசனன் 

25 துர்மதன் 

26 துர்விகன் 

27 விவித்சு 

28 விக்தனன் 

29 உர்ணநாபன் 

30 சுநாபன் 

31 நந்தன் 

32 உபநந்தன் 

33 சித்திரபாணன் 

34 அயோபாகன் 

35 சித்திரவர்மன் 

36 சுவர்மன் 

37 துர்விமோசன் 

38 மகாபாரு 

39 சித்திராங்கன் 

40 சித்திரகுண்டாலன் 

41 பிம்வேகன் 

42 பிமவிக்ர 

43 பாலகி 

44 பாலவரதன் 

45 உக்ரயுதன் 

46 சுசேனன் 

47 குந்தாதரன் 

48 மகோதரன் 

49 சித்ரயுதன் 

50 நிஷாங்கி 

51 பஷி 

52 விருதகரன் 

53 திரிதவர்மன் 

54 திரிதட்சத்ரன் 

55 சோமகீர்த்தி 

56 அனுதரன் 

57 திரிதசந்தன் 

58 ஜராசங்கன் 

59 சத்தியசந்தன் 

60 சதஸ் 

61 சுவாகன் 

62 உக்ரச்ரவன் 

63 உக்ரசேனன் 

64 சேனானி 

65 துஷ்பரஜை 

66 அபராஜிதன் 

67 குண்டசை 

68 விசாலாட்சன் 

69 துராதரன் 

70 திரிதஹஸ்தன் 

71 சுகஸ்தன் 

72 வத்வேகன் 

73 சுவர்ச்சன் 

74 ஆடியகேது 

75 பாவசி 

76 நகாதத்தன் 

77 அமப்ரமாதி 

78 கவசி 

79 கிராதன் 

80 சுவீர்யவ 

81 குண்டபேடி 

82 தனுர்தரன் 

83 பீமபாலா 

84 வீரபாகு 

85 அலோலுபன் 

86 அபயன் 

87 உக்ராசாய் 

88 திரிடரதச்ரயன் 

89 அனாக்ருஷ்யன் 

90 குந்தபேதி 

91 விரவி 

92 சித்திரகுண்டலகன் 

93 தீர்தகாமாவு 

94 பிரமாதி 

95 வீர்யவான் 

96 தீர்கரோமன் 

97 தீர்கபூ 

98 மகாபாகு 

99 குந்தாசி 

100 விரஜசன் 

Three Kinds of Laziness

Laziness is a common human trait. Unfortunately, it inhibits wakeful energy and undermines our con­fidence and strength. There are three kinds of laziness: comfort orientation, loss of heart, and “couldn’t care less.” The Buddha described three kinds of laziness. First there is the kind of laziness we all know: we don't want to do anything, and we'd rather stay in bed half an hour later than get up and meditate. This called as "the laziness of lethargy or inactivity"

Second, there is the laziness of feeling ourselves unworthy, the laziness of thinking, "I can't do this. Other people can meditate, other people can be mindful, other people can be kind and generous in difficult situations, but I can't, because I'm too stupid." Or, alternatively, "I'm always an angry person;" "I've never been able to do anything in my life;" "I've always failed, and I'm bound to fail." This is laziness. This called as "the laziness of attachment to negative behavior"

The third kind of laziness is being busy with worldly things. We can always fill up the vacuum of our time by keeping ever so busy. Being occupied may even make us feel virtuous. But usually it’s just a way of escape. When I came out of the cave, some people said, “Don’t you think that solitude was an escape?” and I said, “An escape from what?” There I was—no radio, no newspapers, no one to talk to. Where was I going to escape to? When things came up, I couldn’t even telephone a friend. I was face-to-face with who I was and with who I was not. There was no escape. This called as "the laziness of self-discouragement or despondency"

Our lives with fills with activities. Many of them are really very good activities but if we are not careful, they can just be an escape. I'm not saying that you shouldn't do good and necessary things, but there has to be breathing in as well as breathing out. We need to have both the active and the contemplative. We need time to just be with ourselves, and to become genuinely centered, when the mind can just be quiet

Architecture 

A project developed by a diverse team needs clear guidelines on how to face common problems. For example, developers need a way to get off the main thread. It makes sense to provide a framework to do this consistently. Also, a good architecture should be hard to break: defining the layers of an app and clearly describing their relationships, avoids mistakes and simplifies code reviews.

We took concepts from Clean Architecture to solve these two problems (layering and background execution). The app is divided into a three layer structure:

Presentation layer (Views and ViewModels)

Domain layer (use cases)

Data layer (repositories, user manager)

The presentation layer cannot talk to the data layer directly. A ViewModel can only get to a repository through one or more use cases. This limitation ensures independence and testability. It also brings a nice opportunity to jump to a background thread: all use cases are executed in the background guaranteeing that no data access happens on the UI thread.

General architecture of the app

Presentation layer: Views + ViewModels + Data Binding

ViewModels provide data to the views via LiveData. The actual UI calls are done with Data Binding, relieving the activities and fragments from boilerplate. We deal with events using an event wrapper, modeled as part of the UI’s state. Read more about this pattern in this blog post.

Domain layer : UseCases

The domain layer revolves around the UseCase class, which went through a lot of iterations. In order to avoid callback hell we decided to use LiveData to expose the results of the UseCases.

By default use cases execute on a DefaultScheduler (a Kotlin object) which can later be modified from tests to run synchronously. We found this easier than dealing with a custom Dagger graph to inject a synchronous scheduler.

Data layer

The app dealt with 3 types of data, considering how often they change:

Static data that never changes: map, agenda, etc.

Data that changes 0–10 times per day: schedule data (sessions, speakers, tags, etc.)

Data that changes constantly even without user interaction: reservations and session starring

An important requirement for the app is offline support. Every piece of data should be available to the user on first run and even with a spotty Wi-Fi connection (we can’t assume perfect coverage at the venue and we should assume that many visitors will turn off their roaming data).

The static data is hard-coded. For example, the agenda repository started as an embedded JSON file but it was so static we translated it to Kotlin for simplicity and performance.

The conference data comes in a relatively large JSON file (around 600Kb uncompressed). An initial version of it was included in the APK to achieve full offline support. The app downloads fresh data from a static URL whenever the user refreshes the schedule or when the app receives a Firebase Cloud Messaging signal with a request to refresh. The conference data is downloaded inside a job managed by a JobScheduler to ensure that the user’s data is used responsibly.

The downloaded JSON is cached using OkHttp so the next time the app is started, the cached version is used instead of the bootstrapped file. This approach relieved us from dealing with files directly.

For user data (reservation, session starring, uploading Firebase tokens, etc.) we used Firestore, which is a NoSQL cloud database. It comes with offline support so we were able to sync user data across Android, web and iOS effortlessly.

Sign in support was implemented with Firebase Authentication. An AuthStateListener indicates when the current user has changed (from logged out to logged in, for example) using a LiveData observable.

Capital letters are used to give emphasis to or call attention to certain words to distinguish them from the context. In manuscripts they may be written small or large and are indicated by lines drawn underneath, two lines for SMALL CAPITALS and three lines for CAPITALS.
Some authors, notably Carlyle, make such use of Capitals that it degenerates into an abuse. They should only be used in their proper places as given in the table below.

1.    The first word of every sentence, in fact the first word in writing of any kind should begin with a capital; as, "Time flies." "My dear friend."

2.    Every direct quotation should begin with a capital; "Dewey said,—'Fire, when you're ready, Gridley!'"

3.    Every direct question commences with a capital; "Let me ask you; 'How old are you?'"

4.    Every line of poetry begins with a capital; "Breathes there a man with soul so dead?"

5.    Every numbered clause calls for a capital: "The witness asserts: (1) That he saw the man attacked; (2) That he saw him fall; (3) That he saw his assailant flee."

6.    The headings of essays and chapters should be wholly in capitals; as, CHAPTER VIII—RULES FOR USE OF CAPITALS.

7.    In the titles of books, nouns, pronouns, adjectives and adverbs should begin with a capital; as, "Johnson's Lives of the Poets."

8.    In the Roman notation numbers are denoted by capitals; as, I II III V X L C D M—1, 2, 3, 5, 10, 50, 100, 500, 1000.

9.    Proper names begin with a capital; as, "Jones, Johnson, Caesar, Mark Antony, England, Pacific, Christmas."

Such words as river, sea, mountain, etc., when used generally are common, not proper nouns, and require no capital. But when such are used with an adjective or adjunct to specify a particular object they become proper names, and therefore require a capital; as, "Mississippi River, North Sea, Alleghany Mountains," etc. In like manner the cardinal points north, south, east and west, when they are used to distinguish regions of a country are capitals; as, "The North fought against the South."

When a proper name is compounded with another word, the part which is not a proper name begins with a capital if it precedes, but with a small letter if it follows, the hyphen; as "Post-homeric," "Sunday-school."

10.  Words derived from proper names require a Capital; as, "American, Irish, Christian, Americanize, Christianize."

In this connection the names of political parties, religious sects and schools of thought begin with capitals; as, "Republican, Democrat, Whig, Catholic, Presbyterian, Rationalists, Free Thinkers."

11.  The titles of honorable, state and political offices begin with a capital; as, "President, Chairman, Governor, Alderman."

12.  The abbreviations of learned titles and college degrees call for capitals; as, "LL.D., M.A., B.S.," etc. Also the seats of learning conferring such degrees as, "Harvard University, Manhattan College," etc.

13.  When such relative words as father, mother, brother, sister, uncle, aunt, etc., precede a proper name, they are written and printed with capitals; as, Father Abraham, Mother Eddy, Brother John, Sister Jane, Uncle Jacob, Aunt Eliza. Father, when used to denote the early Christian writer, is begun with a capital; "Augustine was one of the learned Fathers of the Church."

14.  The names applied to the Supreme Being begin with capitals: "God, Lord, Creator, Providence, Almighty, The Deity, Heavenly Father, Holy One." In this respect the names applied to the Saviour also require capitals: "Jesus Christ, Son of God, Man of Galilee, The Crucified, The Anointed One." Also the designations of Biblical characters as "Lily of Israel, Rose of Sharon, Comfortress of the Afflicted, Help of Christians, Prince of the Apostles, Star of the Sea," etc. Pronouns referring to God and Christ take capitals; as, "His work, The work of Him, etc."

15.  Expressions used to designate the Bible or any particular division of it begin with a capital; as, "Holy Writ, The Sacred Book, Holy Book, God's Word, Old Testament, New Testament, Gospel of St. Matthew, Seven Penitential Psalms."

16.  Expressions based upon the Bible or in reference to Biblical characters begin with a capital: "Water of Life, Hope of Men, Help of Christians, Scourge of Nations."

17.  The names applied to the Evil One require capitals: "Beelzebub, Prince of Darkness, Satan, King of Hell, Devil, Incarnate Fiend, Tempter of Men, Father of Lies, Hater of Good."

18.  Words of very special importance, especially those which stand out as the names of leading events in history, have capitals; as, "The Revolution, The Civil War, The Middle Ages, The Age of Iron," etc.

19.  Terms which refer to great events in the history of the race require capitals; "The Flood, Magna Charta, Declaration of Independence."

20.  The names of the days of the week and the months of the year and the seasons are commenced with capitals: "Monday, March, Autumn."

21.  The Pronoun I and the interjection O always require the use of capitals. In fact all the interjections when uttered as exclamations commence with capitals: "Alas! he is gone." "Ah! I pitied him."

22.  All noms-de-guerre, assumed names, as well as names given for distinction, call for capitals, as, "The Wizard of the North," "Paul Pry," "The Northern Gael," "Sandy Sanderson," "Poor Robin," etc.

23.  In personification, that is, when inanimate things are represented as endowed with life and action, the noun or object personified begins with a capital; as, "The starry Night shook the dews from her wings." "Mild-eyed Day appeared," "The Oak said to the Beech—'I am stronger than you.'"

விடுதலைப் புலிகள் தளபதி பொட்டு அம்மான் உயிருடன் உள்ளார்?

Image:From left Amman, Theepan, Jeyam and LTTE chief Prabhakaran

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் புலனாய்வுப் பொறுப்பாளர் பொட்டு அம்மான் எங்கே என்பது குறித்த மர்மம் 9 ஆண்டுகளாக நீடிக்கிறது. பொட்டு அம்மான் உயிருடன் இருக்கிறார்; தேடப்படும் நபர் என சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இண்டர்போல் கூறியதை உறுதி செய்யும் வகையில் சுப்பிரமணியன் சுவாமி ட்வீட் பதிவைப் போட்டிருக்கிறார்.
பிரபாகரனின் நிழல் அப்படியான புலனாய்வு பிரிவின் பொறுப்பாளராக செயல்பட்டவர் பொட்டு அம்மான். 2009-ம் ஆண்டு இறுதி யுத்தத்தின் போது பிரபாகரன் மரணித்துவிட்டதாக இலங்கை ராணுவம் ஒரு சடலத்தைக் காட்டியது. இதை பலரும் இன்றுவரை நம்பவோ ஏற்கவோ இல்லை.

கடந்த 2009-ம் ஆண்டு நடந்த இறுதிப் போரின்போது, பொட்டு அம்மான் இறந்துவிட்டதாக இலங்கை ராணுவத்தின் உயரதிகாரிகள் சொல்லிவந்தனர். இறுதிப்போரின்போது, அரசியல் துறைப் பொறுப்பாளர் நடேசன், கப்பற்படை தளபதி சூசை, பிரபாகரனின் மகன் சார்லஸ் அந்தோணி போன்ற முக்கியமானவர்கள் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்கள் என அவர்களின் உடலை இலங்கை அரசு காட்டியது. அவ்வளவு ஏன்? விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபகரனே இறந்துவிட்டார் என  ஓர் உடலைக் காட்டி மக்களை நம்பவைத்தது இலங்கை அரசு. ஆனால், பொட்டு அம்மான் இறந்துவிட்டார் என்பதற்கு சாட்சியாக அவரது உடலை இலங்கை அரசால் காட்ட முடியவில்லை. கருணா உறுதி செய்யவில்லை சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பொட்டு அம்மான் ஹாங்ஹாங்கில் கைது செய்யப்பட்டதாக கூறப்பட்டது. அதேநேரத்தில் பொட்டு அம்மான் மரணித்துவிட்டதாக தம்மால் கூற முடியாது என தெரிவித்திருந்தார் விடுதலைப் புலிகளிடம் இருந்து பிரிந்து போன கருணா.

பொட்டு அம்மானைப் பற்றிய தகவல்கள் கடந்த 2009-ம் ஆண்டிலிருந்து மர்மமாகவே இருந்துவந்த நிலையில், தற்போது அவர் இத்தாலியில் வசித்து வருவதாக ரகசியத் தகவல்கள் கசிந்துவருகின்றன. ஆனால், இது எந்த அளவுக்கு உண்மை என்று சரிவர தெரியவில்லை.

World Cup Football 2018: Japan fans impress by cleaning up stadium

Japanese fans certainly had reason to go wild on Tuesday night. Their side won their opening game, beating Colombia 2-1, and securing the team's first victory against a South American side. But after the team swept Colombia off the pitch, Japanese fans also did their share of sweeping,  meticulously cleaning up their rows and seats in the stadium. Equipped with large rubbish bags they brought along, the fans marched through the rows picking up rubbish, to leave the place just as neat as they had found it. "It's not just part of the football culture but part of Japanese culture," Japan-based football journalist 

Prabhakaran alive?

Vaiko says LTTE founder Prabhakaran alive, Marumalarchi Dravida Munnetra Kazhagam general secretary Vaiko, a well-known sympathiser of LTTE, has made a fresh claim that the Sri Lankan rebel organisation's leader Velupillai Prabhakaran is still alive.

He has made this claim while slamming Naam Tamizhar Katchi chief Seeman. "Seeman, who is under the impression that Prabhakaran is no more, is using a flag similar to that of the LTTE. But he doesn't know the truth. Vaiko recalled his long association with Prabhakaran and said that the LTTE chief had penned a letter to DMK president and former Tamil Nadu chief minister M Karunanidhi, in which he had praised him (Vaiko) a lot."

Gotabhaya Rajapaksa’s Presidential Ambition!

Gotabhaya Rajapaksa’s Presidential Ambition! Despite Competition Among His Brothers For The Sri Lankan Presidency, Ex-President Mahinda Rajapaksa Wants His Son Namal Rajapaksa To Become President. Sri Lanka’s uneasy coalition is expected to hobble along till the presidential elections next year, but it is not only the government that is in trouble. The opposition too is in trouble, trying to choose a candidate.

The uncertainty over the contender at the 2019 vote is at the nub of wrangling between President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe as they both harbour hopes of contesting.

Within the opposition ranks, the euphoria that followed the February local council victory has given way to fissures within the newly formed Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) of former president Mahinda Rajapaksa.

Was Pottu Amman Alive?

Was Pottu Amman Alive?

The most reliable source which proved that Pottu Amman died along with Prabhakaran was the interview given by Sea Tiger Chief

Soosai's wife.

Sea tigers chief Soosai's wife and children tried to escape to India on 14th May 2009 but within few minutes their boat was captured.Earlier they were considered as civilians but when they reach camp they were identified by already surrendered LTTE cadres. Soon Army took them under custody.

She told(public interview) that when she left the LTTE controlled area her husband Soosai, Pottu Amman, Prabhakaran and his family were still present there and were alive. Within few days army crushed that small area and killed most people. So there was not even a small chance that he might escaped within such small time. At that time Sri Lankan and Indian Navy(near Indian waters) were involved in heavy patrolling along those coastal areas. So virtually there was no chance to escape for him.

But she also made it clear that she didn't saw Prabhakaran or his family but knew that they were there. She even didn't see Amman there. So there is no concrete evidence that he was present there

Pottu Amman body was not found raising speculations that he must have escaped before the final battle.

But facts show that he was with Prabhakaran until the previous night.

It was speculated he must have betrayed Prabhakaran into a trap and bought his life .(Please read my Bleeding Island through Partridge Publications).

Many LTTE leaders were caught alive, confined secretly and disappeared later.

Pottu Amman could have been one.

I believe in GOD; I just don't trust anyone who works for him..

Religion is the fashionable substitute for belief.  - Oscar wilde

Religion is what keeps the poor from murdering the rich. - Napoleon Bonaparte

Men never do evil so completely and cheerfully as when they do it from religious conviction. - Blaise pascal

Religious thought is an attempt to find an out where there is no door. - Albert Einstein

I cannot believe in a god who has neither humor nor common sense. - W. Somerset maugham

Mystery is made a convenient cover for absurdity. - Adams

You can't convince a believer of anything; for their belief is not based on evidence, it's based on a deep-seated need to believe.  - Carl sagan

The difference between religions and cults is deter-mined by how much real estate is owned. - Frank zappa

There is no personal salvation, there is no national sal-vation, except through science. - Luther burbank

Religion is an illusion and it derives its strength from its readiness to fit in with our instinctual wishful impulses. - Sigmund freud

I cannot be angry at god, in whom i do not believe. - Slmone de beauvoir

If absolute power corrupts absolutely, where does that leave god? - George daacon